50 tinten mededogen

Yahoo!! Mijn eerste blog is een feit… 50 tinten mededogen. Hoeveel tinten mededogen heb jij? Die van mij lopen uit een van: “ik hoop dat wanneer je valt dat het zóoo veel pijn doet dat je vanaf dat moment begrijpt dat het dom was om niet naar mij te luisteren” tot aan: “scheld mij maar verrot, val mij maar aan, maak mij maar uit voor rotte vis, ik kan het aan en zo zul je het niet meer naar anderen doen en wordt de wereld een stukje beter “. Daar tussen zit voor mij nog een hele wereld. Deborah en Jessica waren 2 klasgenootjes van mij op de lage school. Gewoon leuke meisjes met beide een “mankement”. Deborah keek scheel en Jessica was dik en ze stonk nogal. En dat was natuurlijk koren op de molen van de “pesters” in onze klas. Huilend kwam ik vaak thuis omdat ik het zo oneerlijk vond. Jessica kwam een keer op school met een dikke snoepzak en ze begon kinderen zomaar te trakteren. Ik vroeg haar waarom ze snoep gaf aan de kinderen die haar zo pestte? Ze zei: “ik wil gewoon dat ze me aardig vinden”. Op een dag kwam ik een keer voor een zwaar dilemma te staan. Ik mocht op schoolgym kiezen wie er bij mij in de groep kwam. Natuurlijk wilde ik uit principe Deborah en Jessica als eerste kiezen. Maar ja, ze waren nou niet echt de snelste.

 

Dus waar koos ik voor: ga ik voor winnen of ga ik voor principe. Ik kan je niet verzekeren dat ik wat ik nu vertel de waarheid is, want het zou me niks verbazen dat deze waarheid door de jaren heen vertroebeld is. Ik weet nog dat ik wilde kiezen voor winnen en dat ik tegelijkertijd niet wilde dat ze als laatste zouden eindigen (wat namelijk altijd zo was). Ik koos voor de middenweg, ik koos als eerste de beste en toen Deborah. Jessica liet ik staan, want tja, winnen was ook belangrijk. We wonnen (denk ik) en ik heb diep van binnen gehuild (weet ik). ik snapte toen niet zo goed waarom, maar nu begrijp ik het: Ik koos voor de middenweg en had dus niet écht gekozen, en dat leverde me een ontevreden gevoel op. Inmiddels snap ik dat het niet gaat om het kiezen tussen winnen en vriendschap. Het gaat er om dat ik kies en verantwoordelijkheid neem voor de keuzes die ik maak. Dat maakt niet alleen mijn leven een stuk makkelijker maar ook dat van mijn omgeving. Het creëert namelijk een stuk minder verwachtingen en dus minder teleurstellingen. Wat wil jij? Wil jij er écht voor gaan staan? Wat wil je als alles mogelijk zou zijn? Heb je vertrouwen dat je het kunt of kies je voor safe? Met deze vragen mag je bij jezelf echt voelen en kijken waar jouw droom/wens/verlangen ligt. Voor mij helpt dat om te laten zien wie ik echt ben.

Dankjewel voor het lezen en tot gauw,

liefs finette

 

Tags:

Nog geen reacties

Geef een reactie